تالار گفتگوی بهداری

نسخه‌ی کامل: دیکلوفناک سدیم
شما در حال مشاهده‌ی نسخه‌ی متنی این صفحه می‌باشید. مشاهده‌ی نسخه‌ی کامل با قالب بندی مناسب.
Diclofenac Sodium

[تصویر:  Diclofenac_Sodium_Coated_Tablets.jpg]

دیکلوفناک سدیم
موارد و مقدار مصرف:
موارد و مقدار مصرف
الف) استئوآرتريت
بزرگسالان: از راه خوراكي، مقدار mg/day 150-100 در مقادير منقسم مصرف مي شود. 100 الي 200 ميلي گرم از شکل آهسته رهش (کپسول يا قرص).
ژل موضعي:
نکته: حداکثر مصرف از ژل 1 درصد نبايد بيش از 32 گرم در روز باشد.
درد در مفصل تحتاني (مانند زانو ، مچ و...) : 4 گرم از ژل 1 درصد را 4 بار در روز به مفصل دردناک بماليد (حداکثر 16 گرم به ازاي هر مفصل ).
درد در مفصل فوقاني: 2 گرم از ژل 1 درصد را 4 بار در روز به مفصل دردناک بماليد (حداکثر 8 گرم به ازاي هر مفصل ).
ب) اسپونديليت انکيلوزان
بزرگسالان: از راه خوراکي، مقدار 25 ميلي گرم چهار بار در روز مصرف مي‌شود. به هنگام خواب نيز ممکن است مقدار 25 ميلي گرم ديگر ضروري باشد.
پ) آتريت روماتوئيد
بزرگسالان: از راه خوراکي، مقدار mg/day 200-150 در مقادير منقسم مصرف مي شود. 100 ميلي گرم از شکل آهسته رهش يک الي 2 بار در روز.
توجه: درمان ديسمنوره: 50 ميلي گرم 3 بار در روز حداکثر 150 ميلي گرم در روز.
موارد منع مصرف و احتياط:
موارد منع مصرف و احتياط
موارد منع مصرف: حساسيت مفرط نسبت به دارو، بيماراني که مصرف د يکلوفناک، آسپيرين يا ساير داروهاي ضدالتهاب غير استروئيدي (NSAIDs) در آنها موجب آسم، کهير، يا ساير واکنشهاي آلرژ يک مي شود (واکنشهاي آلرژيک، از جمله آنافيلاکسي، گزارش شده است)، حين و نزديک CABG، پورفيري کبدي (ممکن است اين حالت را تشديد کند). از مصرف در دوران انتها ي بارداري و شيردهي خوددار ي کنيد.
موارد احتياط:
الف) زخم خونريزي دهنده گوارشي گزارش شده است. تمامي بيماراني که به مدت طولاني ديکلوفناک مصرف مي کنند، از نظر بروز زخم و خونريزي گوارشي بايد تحت نظر قرار گيرند. مقدار نگهدارنده بايد کمترين مقدار مؤثر دارو باشد.
ب) غلظت هاي سرمي ترانس آميناز (بخصوص آلانين آمينوترانسفراز [ALT])، و ساير پارامترهاي عملکرد کبد به طور دوره اي پيگيري شوند ، زيرا اختلال خفيف تا متوسط کار کبد در طول درمان با ديکلوفناک گزارش شده است.
پ) از آنجايي که دارو از طريق کليه دفع مي شود، مصرف اين دارو در بيماران مبتلا به عيب کار کليه به پيگيري دقيق نياز دارد. احتباس مايعات و ادم در بعضي از بيماران گزارش شده است.
ت) عوارض قلبي عروقي: NSAID‌ها باعث افزايش ريسک مشکلات ترومبوآمبوليک قلبي عروقي شامل MI، استروک و بروز هايپرتنشن جديد يا تشديد موارد موجود هايپرتنشن مي‌ شوند. ريسک بسته به مدت زمان استفاده، ريسک فاکتورهاي موجود در بيمار و بيماري قلبي زمينه‌اي افزايش مي‌ يابد. به دقت ريسک فاکتورهاي بيماري قلبي و مشکلات قلبي را قبل از تجويز ارزيابي کنيد. در افرادي که در بدو امر دچار احتباس مايع، نارسايي قلبي و هايپوتنشن با احتياط تجويز کنيد. تجويز همزمان ايبوپروفن و احتمالاً سا ير NSAID‌ها ممکن است با اثرات محافظتي آسپرين بر روي قلب تداخل کرده و آن را کاهش دهد.در بيماران داراي ريسک بهتر است از داروي جايگزين استفاده شود.
تداخل دارويي
مصرف همزمان با آسپيرين غلظت پلاسمايي ديکلوفناک را کاهش مي دهد. مصرف همزمان اين دارو توصيه نمي شود.
از آنجايي که ديکلوفناک مانند ساير داروهاي ضدالتهاب غير استروئيدي بر عملکرد پلاکت تأثير مي گذارد، در صورت مصرف همزمان وارفارين با اين دارو، بايد مقدار مصرف وارفارين تنظيم شود.
NSAIDها ممکن است باعث افزايش غلظت خوني آمينوگليکوزيدها در نوزادان نارس شوند. غلظت خوني آمينوگليکوزيدها را مانيتور نماييد.
اين دارو ممکن است اثرات پايين آورندگي فشار خون بتابلاکرها را کاهش دهد.از مصرف همزمان دو دارو خودداري کنيد.
سوکرالفات ممکن است جذب ديکلوفناک را کاهش دهد.بنابراين بين زمان مصرف هر کدام فاصله بگذاريد.
غلظت خوني فني تويين در مصرف همزمان ممکن است افزايش يابد علائم مسموميت و غلظت خوني با به دقت مانيتور کنيد.
مصرف همزمان با ديگوکسين، متوترکسات و سيکلوسپورين ممکن است اثر سمّي ا ين داروها را افزايش دهد.
مصرف همزمان با ليتيم، کليرانس کليوي ليتيم را کاهش مي دهد و بنابراين، سطوح پلاسمايي آن افزايش يافته و ممکن است به مسموميت منجر شود.
مصرف همزمان با انسولين يا داروهاي خوراکي پايين آورنده قند خون ممکن است پاسخ بيمار به اين داروها را تغيير دهد.
مصرف همزمان داروهاي مدر با ديکلوفناک ممکن است اثر داروهاي مدر را کاهش دهد.
مصرف همزمان با داروهاي مدر حفظ کننده پتاسيم ممکن است غلظت سرمي پتاسيم را افزايش دهد.
تداخل دارويي:
عوارض جانبي
اعصاب مرکزي: سردرد ، سرگيجه، بيخوابي، افسردگي، بيقراري و اضطراب.
قلبي ـ عروقي: نارسايي احتقاني قلب ، افزايش فشار خون، ادم.
پوست: کهير، اگزما، درماتيت، طاسي، حساسيت به نور، بثورات تاولي، اريتم، پورپوراي آلرژيک، بثورات پوستي، خارش، درماتيت فلسي (به ندرت )، سندرم استيون جانسون.
غده درون‌ريز: كمي قند خون ، برافروختگي (به ندرت).
دستگاه گوارش: درد يا كرامپ‌هاي شكمي، يبوست، ‌اسهال، سوءهضم، تهوع، اتساع شكم، نفخ، خونريزي، زخم گوارشي (احتمالاً همراه با خونريزي يا سوراخ شدن)، ضايعات مري.
ادراري ـ تناسلي: ازتمي، پروتئينوري، نارسايي حاد كليوي، اوليگوري، نفريت بينابيني، سندرم نفروتيك، نكروز پاپيلاري، احتباس مايعات.
خون: ‌افزايش زمان تجمع پلاكتي.
متابوليك: هايپوگلايسمي، هايپرگلايسمي.
تنفسي: آسم.
عضلاني- اسكلتي: درد كمر، مفاصل و پا.
كبد: هپاتيت، هپاتوتوكسيسيتي، زردي.
حس‌هاي خاص: تاري ديد، اسكوتوم، دوبيني، اختلال در حس چشايي، كاهش قابل برگشت شنوايي، آمبليوپي، شب‌كوري، Vitreous Floaters.
ساير عوارض: حساسيت مفرط (تورم لبها و زبان، ادم حنجره، واكنش آنافيلاكتوئيد، آنژيوادم، آنافيلاكسي (نادر).
توجه: در صورت تداوم نتايج غيرطبيعي آزمون عملكرد كبد يا تشديد بيماري يا در صورت بروز علائم باليني كبدي، بايد مصرف دارو قطع شود.
مسموميت و درمان
هيچ‌گونه موردي گزارش نشده است. داروي خاصي به عنوان پادزهر آن وجود ندارد. درمان حمايتي و علامتي است و عبارت است از ايجاد استفراغ و يا شستشوي معده. درمان با ذغال فعال و يا دياليز ممكن است مفيد باشد.
مکانيسم اثر:
مکانيسم اثر
اثر ضدالتهاب: ديکلوفناک يک داروي غير استروئيدي با اثر بارز ضدالتهاب و ضددرد است که اثر ضدتب نيز دارد.
اين دارو اثر ضدتب، درد و التهاب خود را از طريق مهار آنزيم سيکلواکسيژناز (cox) و توليد پروستاگلاندينها اعمال مي نمايد.